arrow_drop_up arrow_drop_down
8 augustus 2019 

Ouderverstoting

Het was deze week even in het nieuws: ruim 60% van de Nederlandse beroepsbevolking verzuimt wel eens vanwege privéstress. Door een overlijden van een dierbare bijvoorbeeld, of omdat het te zwaar wordt om werk en mantelzorg te combineren. In ongeveer 16% van de gevallen verzuimen werknemers vanwege de stress die komt kijken bij een (v)echtscheiding. Naar aanleiding van dit nieuws was familierechter Cees van Leuven te gast bij NPO Radio 1, om te spreken over vechtscheidingen. Hij sprak in die uitzending ook over het fenomeen ouderverstoting. Reden voor mij om hier in dit blog eens aandacht aan te besteden.

Wat is ouderverstoting?

Bij ouderverstoting verstoot een kind een van zijn of haar ouders: het wil na een echtscheiding die ouder minder of soms helemaal niet meer zien. Ouderverstoting wordt ook wel oudervervreemding genoemd.

In de uitzending van Radio 1 gaf Cees van Leuven 2 oorzaken voor ouderverstoting:

  • Een traumatische ervaring van het kind zelf met de verstoten ouder. Denk hierbij aan misbruik of mishandeling. De ouderverstoting komt dan vanuit het kind zelf.
  • Een vechtscheiding, waarbij de ouderverstoting door de andere ouder (meestal de moeder) wordt veroorzaakt. In zo’n geval maakt die ouder vanuit woede over de scheiding de andere ouder constant zwart. Dat kan relatief mild, onopvallend en subtiel gebeuren (bijvoorbeeld met lichaamstaal of door onaardige dingen over de andere ouder te zeggen), maar ook zeer ernstige vormen aannemen, waarbij de andere ouder (onterecht) wordt beschuldigd van misbruik of mishandeling. Vaak neemt een kind uit zelfbehoud deze negatieve gevoelens over. Van Leuven noemt dat ‘coping’. En deze ‘coping’ kan leiden tot oudervervreemding, waarbij het kind de verstoten ouder minder of zelfs helemaal niet meer wil zien.

ouderverstoting of oudervervreemding

Onterechte ouderverstoting is uiteraard frustrerend, verdrietig en traumatisch voor de verstoten ouder, maar ook ontzettend slecht voor de emotionele ontwikkeling van het kind. Een kind is van nature loyaal naar beide ouders, het verstoten van een ouder is dan ook geen natuurlijk gedrag. Een kind kan dan ook last krijgen van het syndroom ouderverstoting (Parental Alienation Syndrome of PAS), waarbij verschillende fysieke en geestelijke klachten optreden. En als het kind er op latere leeftijd achterkomt dat de verhalen over de verstoten ouder niet klopten, kan het zich flink bedrogen voelen, met alle consequenties van dien. In de literatuur en praktijk wordt ouderverstoting dan ook wel omschreven als een vorm van kindermishandeling.

“Jouw vader wilde jullie niet, zei mijn moeder”

Vragen?

Zoals ik al in vele andere blogs heb aangegeven kent een vechtscheiding alleen maar verliezers. Vaak zijn de kinderen daarbij de grootste verliezers, helemaal als de vechtscheiding ook nog leidt tot oudervervreemding of ouderverstoting. Van Leuven gaf in de uitzending van Radio 1 aan dat je er heel vroeg bij moet zijn om dit proces te kunnen keren. En daarmee kan ik het alleen maar eens zijn.

Heb je hier vragen over? Heb je te maken met (mogelijke) ouderverstoting? Of heb je andere vragen over je scheiding? Neem dan gerust contact met mij op. Ik help je graag verder.

Over de schrijver
Mijn naam is Sarah Köller. Ik ben advocaat mediator met een eigen praktijk op Walcheren (Zeeland) en in Amsterdam. Ik ben gespecialiseerd in het begeleiden van mensen die gaan scheiden. Daarnaast geef ik opleiding aan andere gespecialiseerde advocaten en mediators. In 2012 schreef ik het boek ‘scheiden’ en in 2015 het boek ‘trouwen’. Ik studeer psychologie aan de open universiteit. Gedegen kennis van de psychologie is naar mijn mening van onschatbare waarde in de familierechtpraktijk. Mijn missie: Een scheiding zonder verliezers!
Reactie plaatsen