Een onoplosbaar probleem oplossen?
09 juni 2016 
in ACT
3 min. leestijd

Een onoplosbaar probleem oplossen?

Inmiddels ben ik via de ACT Academie opgeleid tot ACT coach. En dit kan ik goed toepassen in mijn familierecht praktijk. Hiernaast zal ik ook mensen gaan begeleiden in individuele coaching trajecten. Mensen die te maken krijgen met ingrijpende levensgebeurtenissen zoals scheiding of strijd met een ex partner, of mensen die op een andere manier vastlopen in het leven kan ik met ACT op weg helpen.

ACT is Acceptance and Commitment Therapie. ACT gaat ervan uit dat lijden hoort bij leven. Als iets belangrijk is gaat dit op de een of de andere manier gepaard met pijn. Als het ware twee kanten van dezelfde medaille. Dit is heel anders dan de gangbare psychologische stromingen die ervan uitgaan dat pijn iets ongezonds is, een symptoom om te behandelen zodat het verdwijnt. Pijn, spanning, ongemak zijn net zo normaal als gelukkig, vrolijk en ontspannen zijn. Dit kan je niet weg behandelen. ACT probeert daarom niet de symptomen te bestrijden maar leert juist hoe om te gaan met je gedachten en gevoelens.

ACT gaat ervan uit dat lijden hoort bij leven

Als iets onprettig is hebben mensen de neiging dit te proberen op te lossen. Soms een heel goed plan, als het probleem oplosbaar is. Als het probleem niet oplosbaar is dan gaan mensen toch blijven proberen het ‘op te lossen’ door erover te gaan denken (piekeren). Dit zie je vaak bij mensen die geconfronteerd worden met een scheiding die zij niet willen. ‘Hoe kwam het? Waarom gebeurde het? Waarom deed die ander zo? Had ik anders moeten reageren? Wat nu? Welke 100 scenario’s voor de toekomst kan ik allemaal bedenken?’

Met al dit denken komt vaak ook zelfverwijt; ‘Wat ben ik dom, naïef, goedgelovig, laks, onnadenkend geweest dat ik dat heb kunnen doen.’ Of het gaat gepaard met boosheid en negatieve gevoelens over iemand anders; ‘Wat een vreselijke oneerlijke persoon, ik hoop dat hij zijn lesje leert, hij lachte me gewoon uit, ik word gewoon bedonderd, zij is niet te vertrouwen want toen in het verleden loog zij ook al, die keer zus en die keer zo (en na een uurtje nadenken zijn er zo nog tien voorbeelden bedacht van slecht gedrag van de ander waardoor je gekwetst werd). Wat er dan gebeurt is dat het nadenken en je laten meevoeren door alle gedachten je nog slechter laat voelen (en je bent er veel tijd en energie aan kwijt). En helpt het? Nee. Het probleem was namelijk niet oplosbaar. De stroom van gedachten leidt tot lijden. Tot nog meer nare emoties.

Met al dit denken komt vaak ook zelfverwijt

Per dag hebben mensen wel 50.000 gedachten. Sommige nuttig en de meeste niet. ACT help mensen om hun gedachten wat minder serieus te nemen. Niet met elke gedachte hoef je mee te gaan. Je hoeft niet ‘op te gaan’ in elke gedachte die je hebt. Want wat gebeurt er als je opgaat in je gedachten? Je leven speelt zich dan af in je hoofd en niet meer in de werkelijkheid. En kan je van je kind genieten, die je probeert te laten horen welk liedje het heeft geleerd, als je ondertussen meegesleept wordt door gedachten aan je ex die je onrechtvaardig heeft behandeld? Nee. Maar ik kan toch niet kiezen wat ik denk? Dat klopt. Gedachten komen en gaan en hierop heb je weinig invloed. Probeer nu bijvoorbeeld niet te denken aan een roze olifant. Dat lukt dus niet. Je kan wel kiezen waaraan je aandacht besteedt. ACT helpt je dit te doen.

Gedachten komen en gaan en hierop heb je weinig invloed

ACT: Een onoplosbaar probleem leer je te accepteren

Hierdoor los je het onoplosbare probleem niet op (verdriet of boosheid om de scheiding). Het helpt wel om je waarden niet uit het oog te verliezen (een geïnteresseerde en stimulerende ouder voor je kind zijn). En om hieraan echte aandacht te besteden. En je zo te gedragen dat je, ondanks alle onvermijdelijke pijn van het leven, waardevol op weg gaat.

Over de schrijver
Mijn naam is Sarah Köller. Ik ben advocaat mediator met een eigen praktijk op Walcheren (Zeeland) en in Amsterdam. Ik ben gespecialiseerd in het begeleiden van mensen die gaan scheiden. Daarnaast geef ik opleiding aan andere gespecialiseerde advocaten en mediators. In 2012 schreef ik het boek ‘scheiden’ en in 2015 het boek ‘trouwen’. Ik studeer psychologie aan de open universiteit. Gedegen kennis van de psychologie is naar mijn mening van onschatbare waarde in de familierechtpraktijk. Mijn missie: Een scheiding zonder verliezers!
Reactie plaatsen