arrow_drop_up arrow_drop_down
15 december 2019 

Waarom praat de mediator bij een scheiding ook met mijn kinderen?

In een eerder blog vertelde ik je al dat, als  jullie een echtscheidingsprocedure bij de rechter starten, de rechter jullie kinderen ouder dan 12 altijd zal uitnodigen voor een zogenaamd kindgesprek. Maar ook als jullie voor mediation kiezen zal een mediator vaak met jullie kinderen willen praten, zonder jullie erbij. Ik ook, als daar rede toe is. Waarom doen we dat eigenlijk?

Redenen voor een kindgesprek bij mediation

Er kunnen verschillende redenen zijn waarom mediators met de kinderen willen praten:

  • Soms vinden kinderen het moeilijk om aan jullie aan te geven wat zij zelf het liefste willen, qua omgangsregeling, verdeling van de zorg, in de vakanties of met de feestdagen. Omdat ze dan het gevoel hebben dat ze (moeten) kiezen tussen jou en je ex. Of omdat ze bang zijn voor een verdrietige, teleurgestelde of zelfs boze reactie. Ervaren scheidingsmediators zijn erin getraind om het gesprek hierover te voeren op een manier die is afgestemd op de leeftijd en het niveau van het kind. Daardoor komt er vaak veel waardevolle informatie op tafel. Uiteindelijk nemen jullie de beslissing, maar het is fijn daarbij te weten wat de kinderen willen.
  • Als jullie samen al plannen hebben bedacht nemen we die met de kinderen door. Dat geeft ons de mogelijkheid om de plannen nog aan te scherpen of bij te stellen als blijkt dat de kinderen daar gelukkiger van worden.
  • Vaak vragen we ook wat ze belangrijk vinden om te (blijven) doen in de nabije toekomst. Misschien willen ze hun verjaardag met z’n allen blijven vieren, of af en toe iets met jullie allebei blijven doen. Fijn om te weten en te kijken hoe jullie daar aan tegemoet kunnen komen, toch?
  • We willen ook even kijken hoe het met ze gaat. Natuurlijk doe jij er ook alles aan om jullie kids de aandacht te geven die zij in deze moeilijk periode nodig hebben, maar we weten ook dat dat soms moeilijk voor je kan zijn. Omdat je het zelf nog zo zwaar hebt met de scheiding. In de war bent. Boos, of allebei. En dat je daarom eigenlijk al je energie nodig hebt om zelf op de been te blijven, zodat je kunt regelen wat er geregeld moet worden.
  • We weten ook dat jullie kids dat heus wel zien én voelen, hoe erg je je best ook doet. En dat ze zich soms zorgen om je maken. Waardoor ze je niet willen belasten met een gesprek over hun eigen emoties, onzekerheden en behoeftes. Omdat ze je niet tot last willen zijn, maar ook omdat ze niet willen dat jouw schuldgevoel (nog) groter wordt als ze aangeven wat ze dwarszit. Het kan ze dan veel goed doen om vrijuit te kunnen praten met neutrale derde die geen ‘partij’ is bij jullie scheiding, maar die wel precies weet hoe ze zich voelen. Zie het niet als therapie, maar vooral als moment waarop ze even hun hart kunnen luchten.
  • Als daar aanleiding voor is zullen wij jullie wel wijzen op mogelijkheden voor therapie, of op verschillende initiatieven waarbij de kinderen met lotgenoten in contact kunnen komen, bijvoorbeeld via Villa Pinedo of KIES.

kindgesprek bij mediation

Een kindgesprek bij mediation is niet verplicht

Mijn ervaring is dat vrijwel alle kinderen het fijn vinden om op deze manier te worden betrokken bij het echtscheidingsproces. Ze vinden het vaak prettig dat er naar hun behoeftes gevraagd wordt en hebben het gevoel dat hun mening er toe doet. Ik bied in het mediationtraject daarom altijd een kindgesprek aan, behalve bij hele jonge kinderen. Een kindgesprek is bij mediation echter niet verplicht. Het is dus aan jullie en jullie kids om erover te beslissen. Komt het wel tot een kindgesprek? Dan is dat in principe vertrouwelijk, jullie kids bepalen wat ik aan jullie mag terugkoppelen.

Vragen?

Heb je hier vragen over? Of heb je andere vragen over je scheiding? Neem dan gerust contact met mij op. Ik help je graag verder.

Over de schrijver
Mijn naam is Sarah Köller. Ik ben advocaat mediator met een eigen praktijk op Walcheren (Zeeland) en in Amsterdam. Ik ben gespecialiseerd in het begeleiden van mensen die gaan scheiden. Daarnaast geef ik opleiding aan andere gespecialiseerde advocaten en mediators. In 2012 schreef ik het boek ‘scheiden’ en in 2015 het boek ‘trouwen’. Ik studeer psychologie aan de open universiteit. Gedegen kennis van de psychologie is naar mijn mening van onschatbare waarde in de familierechtpraktijk. Mijn missie: Een scheiding zonder verliezers!
Reactie plaatsen